รายงานพิเศษ
ล้มไม่เป็นท่า ข้อเสนอตั้งโต๊ะเจรจาระหว่างแกนนำกลุ่มคนเสื้อแดงกับรัฐบาล เพื่อหาทางแก้ไขวิกฤตทางการเมืองที่เกิดขึ้น
ข้อเสนอของหลายภาคส่วนของสังคมที่ต้องการเห็นบ้านเมืองสงบ โดยมองว่าการเจรจาเท่านั้นจะเป็นวิธีเดียวที่จะยุติปัญหาได้ ก่อนจะพัฒนาไปสู่ความรุนแรงจนถึงขั้นนองเลือด
แต่จากท่าทีของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งโดย นายอภิ สิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐ มนตรี แม้จะตอบรับว่าเห็นด้วยกับการเจรจา แต่การเจรจานั้นต้องอยู่บนพื้นฐานประโยชน์ร่วมกันของประ ชาชนและประเทศชาติเท่า นั้น ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของคนๆ เดียว
ขณะที่แกนนำเสื้อแดงก็เห็นด้วย ภายใต้เงื่อนไขต้องยุบสภาเลือกตั้งใหม่ โดยผู้เจรจาต้องเป็นตัว แทนผู้มีอำนาจเต็มของแต่ละฝ่าย ซึ่งฝ่ายรัฐบาลต้องเป็นตัวนายกฯ เท่านั้นเพราะมีอำนาจตัดสินใจยุบสภา
เงื่อนไขของทั้งสองฝ่าย ส่งผลให้ประตูเจรจาแทบจะถูกปิดตาย
นายสมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียง ใหม่ กลับมองอีกมุมหนึ่งว่ายังมีโอกาสเกิดขึ้นได้
ผมไม่มองว่าข้อเสนอตั้งโต๊ะเจรจาระหว่างสองฝ่ายจะล้มเหลว ยังมีโอกาส ตอนนี้คิดว่าเป็นแค่จุดเริ่มต้น เพราะคนไทย ผู้ชุมนุมกับรัฐบาลยังไม่คุ้นเคยกับการเจรจา ดังนั้น เรื่องนี้ยังไม่ปิดตาย
วันนี้อยากให้มองแง่สังคมมากกว่า ว่าถ้าอยากให้มีการเจรจา แรงกดดันทางสังคมต้องมี ถ้าสังคมต้องการเห็นการเจรจาของทั้งสองฝ่าย
ก็ต้องออกแรงบีบทั้ง 2 ฝ่ายให้มีการเจรจาและสำเร็จ
แรงบีบจากสังคมจะมาจากสื่อมวลชน สถาบันการศึกษา นักวิชาการ นักการเมือง ทั้งซีกรัฐบาล ซีกฝ่ายค้าน องค์กรอิสระอย่างคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.)
กลุ่มคนเหล่านี้ต้องช่วยกันกดดัน
ขณะเดียวกันการจะนำไปสู่การเจรจาได้นั้น อาจารย์ สมชาย มองว่าฝ่ายผู้ชุมนุมต้องมีข้อเสนอที่ชัดเจน
ส่วนรัฐบาล นายกรัฐมนตรีต้องลงมาเจรจาเองปัญหาถึงจะยุติ
โดยท่าทีของแกนนำกลุ่มคนเสื้อแดงหรือนปช. ต้องชัดเจน มีการกำหนดข้อเสนอชัดเจน เพราะการชุมนุมอะไรก็ตามต้องกำหนดข้อเสนอสูงสุดไว้ก่อนแล้ว
เพราะเมื่อเจรจาก็ต้องมีกระบวนการต่อรองลงอีก
เหมือนม็อบชาวนาต้องยื่นข้อเสนอปิด-เปิดประตูน้ำ 12 เดือน เอาสูงไว้ก่อนแล้วค่อยมาต่อรองกัน ซึ่งรัฐต้องทำความเข้าใจ
ดังนั้น ข้อเสนอสูงสุดของนปช.คืออะไร หากข้อเรียกร้องคือการยุบสภาก็ต้องยืนยันชัดเจนตรงจุดนั้น
ต้องยอมรับว่าทุกม็อบมีเบื้องหลังด้วยกันทั้งนั้น แต่ต้องดูข้อเสนอว่าเป็นเรื่องสาธารณะหรือไม่
อย่าเพิ่งวาดเอาเองว่านปช.ชุมนุมเพื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ไม่ใช่เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย
แต่เท่าที่ดู ผมยังไม่เห็นข้อเสนอของนปช.จะยื่นเพื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ทำให้มองได้ว่านายกฯ ดูจะฉวยโอกาสทางการเมืองเยอะไปหรือไม่ เพราะยังไม่เห็นข้อเสนอใดที่เรียกร้องให้พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่ได้บอกว่าจะขอนิรโทษกรรมให้
วันนี้นปช.ขอยุบสภาก็จบ
นายกฯพูดออกจะไม่ค่อยสุภาพบุรุษทางการเมือง พูดวกวน ไปเอาคำปราศรัยบนเวทีมาพูด ทั้งที่รู้ธรรม ชาติของเวทีปราศรัยเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าโง่หรือแกล้งโง่
แต่ไม่ว่านปช.จะตั้งเงื่อนไขต้องเจรจากับนายกฯ เท่านั้น หรือเงื่อนไขอื่นๆ ทุกอย่างล้วนเป็นอุปสรรคหมดหากรัฐไม่ให้ความสำคัญ
ดังนั้น หากรัฐบาลให้ความสำคัญกับข้อเสนอของผู้ชุมนุม นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกฯต้องลงมาตั้งโต๊ะเจรจาเลย
ถ้านายกฯไม่ตั้งโต๊ะแล้วส่งตัวแทน ไม่ว่าจะเป็น นายกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ เลขาธิการนายกรัฐมนตรี หรือนายชินวรณ์ บุณยเกียรติ รมว.ศึกษาธิการ ลงไปเจรจาแทน
ก็เป็นธรรมดาที่คนเสื้อแดงจะมองว่าคุยกันแล้วก็ต้องไปรายงานนายกฯ แล้วให้กลับมาเจรจาอีก อย่างนี้ 3 เดือนก็ไม่จบ
เพราะคนเสื้อแดงกลัวว่าจะมีการซื้อเวลาหรือไม่ เพราะพรรคประชาธิปัตย์เก่งเรื่องซื้อเวลาอยู่แล้วในการส่งคนไปเจรจากลับไปกลับมา
ฉะนั้น สิ่งสำคัญคือรัฐบาลต้องทำความเข้าใจกับข้อเสนอทางการเมือง การชุมนุมจะยืดเยื้อทันทีหากไม่มีการเจรจา ความขัดแย้งจะยาวนาน ไม่จบไม่สิ้น
อีกทั้งจะส่งผลระยะยาวเพราะไม่ว่ารัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ หรือรัฐบาลพรรคเพื่อไทยเข้ามาก็ต้องเจอปัญหาความขัดแย้งทั้งนั้น
สำหรับท่าทีของรัฐบาล ถ้าผมเป็นนายกฯ ผมจะไปเปิดโต๊ะเจรจาเลย เอาสื่อมวลชนไปฟังด้วย และถ้ามีข้อเสนอเจรจาให้พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ก็จบได้เลย ทำอย่างนี้รัฐบาลจะได้คะแนนด้วย
แต่นายกฯมัวแต่เต้นไปเต้นมา บอกว่ามีข่าวลอบวางระเบิดตรงนั้นตรงนี้ พูดเรื่องพ.ต.ท.ทักษิณ อยู่เบื้องหลัง มัวแต่อ้อมไปอ้อมมา ทำอย่างนี้จะแก้ปัญหาสังคมไม่ได้ หากทำตัวเป็นพระเอกลิเกจะแก้ปัญหาได้ไหม
นายกฯต้องลงมาเองเลย นัดวันมา นำทีมมาเจอกับนายวีระ มุสิกพงศ์ แกนนำนปช. ก็ง่ายๆ ผมมองนายกฯ เริ่มต้นก็ให้ นายสาทิตย์ วงศ์หนองเตย รมต.ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี มาเป็นตัวแทน เป็นผมก็ไม่เจรจา เห็นอยู่ว่าเป็นคนดูสื่อรัฐอยู่ ดังนั้น ย่อมมองได้ว่ารัฐบาลก็ซื้อเวลาให้ยาว หากปล่อยแบบนี้สังคมก็อีเหละเขละขละ
รัฐบาลต้องเดินหน้าชนปัญหา หากนปช.เอาพ.ต.ท. ทักษิณมา ก็จัดการทันที รัฐ บาลจะมีความชอบธรรม และเสื้อแดงจะลดจำนวนลงทันที
ดังนั้น รัฐบาลต้องแก้ปัญหาให้เร็วที่สุดในฐานะที่มีอำนาจในมือ แต่อย่างที่กำลังทำอยู่ นปช.ก็อาจคิดว่าไม่จริงใจได้
หากการเจรจาล้มเหลว ปัญหาการเมืองไทยจะย่ำแย่ถึงขั้นไหนนั้น
อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เห็นว่า สังคมต้องตระหนักว่าในหมู่นักการเมืองความขัดแย้งจะลงลึกมาก หากไม่มีการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ยอมเจรจากัน ปัญหาที่ตามมาจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลกระทบต่อประ ชาชนและประเทศอย่างหนัก
ขณะที่ม็อบคนเสื้อแดงจะลากยาวไปถึงสงกรานต์เลยหรือไม่นั้น คงไม่มีใครบอกได้ แต่ที่รู้คือหากยังไม่มีการเจรจา นายกฯอภิสิทธิ์จะมีพื้นที่ทางกายภาพน้อยลงเรื่อยๆ จะไปต่างจังหวัดก็ไม่ได้
ทั้งนี้ ต้องยอมรับว่าคนที่มาชุมนุมกับนปช.วันนี้ต้นทุนไม่มากเท่าเสื้อเหลือง ดังนั้น บางส่วนไม่ได้เข้ามา ยังอยู่ต่างจังหวัดก็มี ชาวบ้านที่เจ็บปวดยังมีอีกเยอะ นายกฯคงอยู่ได้แค่กทม. หรือรอบกทม. ปัญหาทั้งหมดทั้งมวลจะยิ่งแก้ยากไปอีก
สุดท้ายผมว่าอย่างไรต้องพูดคุยกัน ถ้าอยากเจรจากันจริงๆ ต้องทำทุกอย่างให้นำไปสู่การเจรจาให้ได้ วันแรกอาจไม่สำเร็จ มีอุปสรรคอะไรบ้าง วันต่อไปต้องพูดคุยกัน
เจรจากันไปเรื่อยๆ จนกว่าทุกอย่างจะจบ
เพราะถ้ายิ่งไม่พูดคุยกัน ไม่มีวันที่ปัญหาจะจบแน่นอน
และยิ่งซ้ำเติมปัญหาให้ลงลึกมากขึ้นทุกวัน
 |
ข้อเสนอของหลายภาคส่วนของสังคมที่ต้องการเห็นบ้านเมืองสงบ โดยมองว่าการเจรจาเท่านั้นจะเป็นวิธีเดียวที่จะยุติปัญหาได้ ก่อนจะพัฒนาไปสู่ความรุนแรงจนถึงขั้นนองเลือด
แต่จากท่าทีของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายหนึ่งโดย นายอภิ สิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐ มนตรี แม้จะตอบรับว่าเห็นด้วยกับการเจรจา แต่การเจรจานั้นต้องอยู่บนพื้นฐานประโยชน์ร่วมกันของประ ชาชนและประเทศชาติเท่า นั้น ไม่ใช่เพื่อประโยชน์ของคนๆ เดียว
ขณะที่แกนนำเสื้อแดงก็เห็นด้วย ภายใต้เงื่อนไขต้องยุบสภาเลือกตั้งใหม่ โดยผู้เจรจาต้องเป็นตัว แทนผู้มีอำนาจเต็มของแต่ละฝ่าย ซึ่งฝ่ายรัฐบาลต้องเป็นตัวนายกฯ เท่านั้นเพราะมีอำนาจตัดสินใจยุบสภา
เงื่อนไขของทั้งสองฝ่าย ส่งผลให้ประตูเจรจาแทบจะถูกปิดตาย
นายสมชาย ปรีชาศิลปกุล อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียง ใหม่ กลับมองอีกมุมหนึ่งว่ายังมีโอกาสเกิดขึ้นได้
ผมไม่มองว่าข้อเสนอตั้งโต๊ะเจรจาระหว่างสองฝ่ายจะล้มเหลว ยังมีโอกาส ตอนนี้คิดว่าเป็นแค่จุดเริ่มต้น เพราะคนไทย ผู้ชุมนุมกับรัฐบาลยังไม่คุ้นเคยกับการเจรจา ดังนั้น เรื่องนี้ยังไม่ปิดตาย
วันนี้อยากให้มองแง่สังคมมากกว่า ว่าถ้าอยากให้มีการเจรจา แรงกดดันทางสังคมต้องมี ถ้าสังคมต้องการเห็นการเจรจาของทั้งสองฝ่าย
ก็ต้องออกแรงบีบทั้ง 2 ฝ่ายให้มีการเจรจาและสำเร็จ
แรงบีบจากสังคมจะมาจากสื่อมวลชน สถาบันการศึกษา นักวิชาการ นักการเมือง ทั้งซีกรัฐบาล ซีกฝ่ายค้าน องค์กรอิสระอย่างคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ (กสม.)
กลุ่มคนเหล่านี้ต้องช่วยกันกดดัน
ขณะเดียวกันการจะนำไปสู่การเจรจาได้นั้น อาจารย์ สมชาย มองว่าฝ่ายผู้ชุมนุมต้องมีข้อเสนอที่ชัดเจน
ส่วนรัฐบาล นายกรัฐมนตรีต้องลงมาเจรจาเองปัญหาถึงจะยุติ
โดยท่าทีของแกนนำกลุ่มคนเสื้อแดงหรือนปช. ต้องชัดเจน มีการกำหนดข้อเสนอชัดเจน เพราะการชุมนุมอะไรก็ตามต้องกำหนดข้อเสนอสูงสุดไว้ก่อนแล้ว
เพราะเมื่อเจรจาก็ต้องมีกระบวนการต่อรองลงอีก
เหมือนม็อบชาวนาต้องยื่นข้อเสนอปิด-เปิดประตูน้ำ 12 เดือน เอาสูงไว้ก่อนแล้วค่อยมาต่อรองกัน ซึ่งรัฐต้องทำความเข้าใจ
ดังนั้น ข้อเสนอสูงสุดของนปช.คืออะไร หากข้อเรียกร้องคือการยุบสภาก็ต้องยืนยันชัดเจนตรงจุดนั้น
ต้องยอมรับว่าทุกม็อบมีเบื้องหลังด้วยกันทั้งนั้น แต่ต้องดูข้อเสนอว่าเป็นเรื่องสาธารณะหรือไม่
อย่าเพิ่งวาดเอาเองว่านปช.ชุมนุมเพื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ไม่ใช่เพื่อเรียกร้องประชาธิปไตย
แต่เท่าที่ดู ผมยังไม่เห็นข้อเสนอของนปช.จะยื่นเพื่อพ.ต.ท.ทักษิณ ทำให้มองได้ว่านายกฯ ดูจะฉวยโอกาสทางการเมืองเยอะไปหรือไม่ เพราะยังไม่เห็นข้อเสนอใดที่เรียกร้องให้พ.ต.ท.ทักษิณ ไม่ได้บอกว่าจะขอนิรโทษกรรมให้
วันนี้นปช.ขอยุบสภาก็จบ
นายกฯพูดออกจะไม่ค่อยสุภาพบุรุษทางการเมือง พูดวกวน ไปเอาคำปราศรัยบนเวทีมาพูด ทั้งที่รู้ธรรม ชาติของเวทีปราศรัยเป็นอย่างไร ไม่รู้ว่าโง่หรือแกล้งโง่
แต่ไม่ว่านปช.จะตั้งเงื่อนไขต้องเจรจากับนายกฯ เท่านั้น หรือเงื่อนไขอื่นๆ ทุกอย่างล้วนเป็นอุปสรรคหมดหากรัฐไม่ให้ความสำคัญ
ดังนั้น หากรัฐบาลให้ความสำคัญกับข้อเสนอของผู้ชุมนุม นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกฯต้องลงมาตั้งโต๊ะเจรจาเลย
ถ้านายกฯไม่ตั้งโต๊ะแล้วส่งตัวแทน ไม่ว่าจะเป็น นายกอร์ปศักดิ์ สภาวสุ เลขาธิการนายกรัฐมนตรี หรือนายชินวรณ์ บุณยเกียรติ รมว.ศึกษาธิการ ลงไปเจรจาแทน
ก็เป็นธรรมดาที่คนเสื้อแดงจะมองว่าคุยกันแล้วก็ต้องไปรายงานนายกฯ แล้วให้กลับมาเจรจาอีก อย่างนี้ 3 เดือนก็ไม่จบ
เพราะคนเสื้อแดงกลัวว่าจะมีการซื้อเวลาหรือไม่ เพราะพรรคประชาธิปัตย์เก่งเรื่องซื้อเวลาอยู่แล้วในการส่งคนไปเจรจากลับไปกลับมา
ฉะนั้น สิ่งสำคัญคือรัฐบาลต้องทำความเข้าใจกับข้อเสนอทางการเมือง การชุมนุมจะยืดเยื้อทันทีหากไม่มีการเจรจา ความขัดแย้งจะยาวนาน ไม่จบไม่สิ้น
อีกทั้งจะส่งผลระยะยาวเพราะไม่ว่ารัฐบาลพรรคประชาธิปัตย์ หรือรัฐบาลพรรคเพื่อไทยเข้ามาก็ต้องเจอปัญหาความขัดแย้งทั้งนั้น
สำหรับท่าทีของรัฐบาล ถ้าผมเป็นนายกฯ ผมจะไปเปิดโต๊ะเจรจาเลย เอาสื่อมวลชนไปฟังด้วย และถ้ามีข้อเสนอเจรจาให้พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ก็จบได้เลย ทำอย่างนี้รัฐบาลจะได้คะแนนด้วย
แต่นายกฯมัวแต่เต้นไปเต้นมา บอกว่ามีข่าวลอบวางระเบิดตรงนั้นตรงนี้ พูดเรื่องพ.ต.ท.ทักษิณ อยู่เบื้องหลัง มัวแต่อ้อมไปอ้อมมา ทำอย่างนี้จะแก้ปัญหาสังคมไม่ได้ หากทำตัวเป็นพระเอกลิเกจะแก้ปัญหาได้ไหม
นายกฯต้องลงมาเองเลย นัดวันมา นำทีมมาเจอกับนายวีระ มุสิกพงศ์ แกนนำนปช. ก็ง่ายๆ ผมมองนายกฯ เริ่มต้นก็ให้ นายสาทิตย์ วงศ์หนองเตย รมต.ประจำสำนักนายกรัฐมนตรี มาเป็นตัวแทน เป็นผมก็ไม่เจรจา เห็นอยู่ว่าเป็นคนดูสื่อรัฐอยู่ ดังนั้น ย่อมมองได้ว่ารัฐบาลก็ซื้อเวลาให้ยาว หากปล่อยแบบนี้สังคมก็อีเหละเขละขละ
รัฐบาลต้องเดินหน้าชนปัญหา หากนปช.เอาพ.ต.ท. ทักษิณมา ก็จัดการทันที รัฐ บาลจะมีความชอบธรรม และเสื้อแดงจะลดจำนวนลงทันที
ดังนั้น รัฐบาลต้องแก้ปัญหาให้เร็วที่สุดในฐานะที่มีอำนาจในมือ แต่อย่างที่กำลังทำอยู่ นปช.ก็อาจคิดว่าไม่จริงใจได้
หากการเจรจาล้มเหลว ปัญหาการเมืองไทยจะย่ำแย่ถึงขั้นไหนนั้น
อาจารย์ประจำคณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เห็นว่า สังคมต้องตระหนักว่าในหมู่นักการเมืองความขัดแย้งจะลงลึกมาก หากไม่มีการแก้ปัญหาเฉพาะหน้า ไม่ยอมเจรจากัน ปัญหาที่ตามมาจะรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ส่งผลกระทบต่อประ ชาชนและประเทศอย่างหนัก
ขณะที่ม็อบคนเสื้อแดงจะลากยาวไปถึงสงกรานต์เลยหรือไม่นั้น คงไม่มีใครบอกได้ แต่ที่รู้คือหากยังไม่มีการเจรจา นายกฯอภิสิทธิ์จะมีพื้นที่ทางกายภาพน้อยลงเรื่อยๆ จะไปต่างจังหวัดก็ไม่ได้
ทั้งนี้ ต้องยอมรับว่าคนที่มาชุมนุมกับนปช.วันนี้ต้นทุนไม่มากเท่าเสื้อเหลือง ดังนั้น บางส่วนไม่ได้เข้ามา ยังอยู่ต่างจังหวัดก็มี ชาวบ้านที่เจ็บปวดยังมีอีกเยอะ นายกฯคงอยู่ได้แค่กทม. หรือรอบกทม. ปัญหาทั้งหมดทั้งมวลจะยิ่งแก้ยากไปอีก
สุดท้ายผมว่าอย่างไรต้องพูดคุยกัน ถ้าอยากเจรจากันจริงๆ ต้องทำทุกอย่างให้นำไปสู่การเจรจาให้ได้ วันแรกอาจไม่สำเร็จ มีอุปสรรคอะไรบ้าง วันต่อไปต้องพูดคุยกัน
เจรจากันไปเรื่อยๆ จนกว่าทุกอย่างจะจบ
เพราะถ้ายิ่งไม่พูดคุยกัน ไม่มีวันที่ปัญหาจะจบแน่นอน
และยิ่งซ้ำเติมปัญหาให้ลงลึกมากขึ้นทุกวัน
