ป้ายเกะกะเกลื่อนกรุง : ปชป.ใช้งบฯรัฐหาเสียงส่วนตัว ???

ที่มา Thai E-News

โดย คุณ Bugbunny
ที่มา เวบบอร์ด ประชาไท
23 ตุลาคม 2552

เมื่อขับรถไปตามถนนอยู่หลายวัน ผมพบอะไรที่เอามาเล่าสู่กันฟัง นั่นคือเรื่องป้ายมาร์ก ที่เกะกะเกลื่อนกรุงอยู่

ป้ายพวกนี้มีภาพของมาร์กยิ้มแย้มอยู่ท่ามกลางผู้คน หลายเพศ หลายวัย หลายอาชีพ พร้อมคำพูดทำนองว่า เขาทำแล้ว

Concept ออกมาแนวนี้ เพราะมาร์กและทีมพีอาร์ พยายามใช้มันชี้แจงคำก่นด่าของประชาชนและสื่อมวลชน ซึ่งประสานเสียงยืนยันตรงกันว่า มา์ร์กมันไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากเกาะโพเดียม ถ่มถุยเห่าหอนไปวัน ๆ ไร้สาระที่สุด ในบรรดานายกรัฐมนตรีที่ผ่านมาของประเทศไทย

ความเห็นของผมมีดังต่อไปนี้

นี่เป็นการหาเสียงส่วนตัวของมาร์กกับพรรคประชาธิปัตย์ โดยใช้งบประมาณของรัฐอย่างแน่นอน เพราะป้ายเหล่านี้ เน้นสีฟ้าของพรรคประชาธิปัตย์ แทบมองไม่เห็นโลโก และตำแหน่งของมา์ร์ก เพราะเล็กยิ่งกว่าอี๋มด ไม่ถ่างตาขยับแว่น ก็มองไม่เห็น

ราคาของบอร์ดแต่ละแผ่นพร้อมติดตั้ง น่าจะตกอยู่ที่ประมาณ 500 บาท ส่วนป้ายสะพานลอย ก็น่าจะใกล้เคียง ต้องใช้เงินหลายสิบล้านหรืออาจเหยียบร้อยล้าน

มาร์ก และ เตี้ย หนองใน ใช้สิทธิอะไร เอาเงินงบประมาณแผ่นดินไปใช้หาเสียงส่วนตัวให้พรรคประชาธิปัตย์ นี่เป็นเรื่องไร้มารยาทที่สุดของพรรคการเมือง

ส่วนการนำเสนอตามแนวทาง Tesimonial ที่ทำิอยู่นั้น ยืนยันได้ว่า ไม่บรรลุเป้าหมายที่จะบอกว่า มาร์กทำงานเลย

คนที่ทำ Marketing Communication เป็น และคนทั่วไป ชี้ชัดได้ว่า คนที่มาแสดงร่วมในภาพของมา์ร์กนั้นเป็นนักแสดงทั้งสิ้น โดย Modeling Agency สกรีนมาถ่ายทุกคน ตั้งแต่ชาวนา เด็ก แม่บ้าน ฯลฯ เป็นคนที่เลือกมาจนดูดีกว่าคนปกติ มันทำให้ผู้พบเห็น ไม่ให้ความเชื่อถือ มาร์กและทีมงานคิดแบบฉาบฉวยเกินไป

การพีอาร์ทางการเมืองตามโจทย์นี้ ไม่้เหมือนการทำผลิตภัณฑ์ ที่คุณต้องการให้คนอยากดูดีสวยหล่อเหมือนนายแบบนางแบบ แต่โจทย์ครั้งนี้ อยู่ที่คุณจะบอกว่า คุณทำงานให้ประชาชน

เมื่อหาตัวจริงของคนที่คุณทำงานให้ มาแสดงไม่ได้ มันจึง Fake และไม่สามารถสร้าง Convincing Power ได้เลย

ส่วนผลที่ตามมา และผมพบเห็นกับตาบนถนนวิภาวดี รังสิต ลาดพร้าว จตุจักร ฯลฯ ก็คือ ประชาชนที่ทนไม่ได้กับรัฐบาลหน้าอี๋ชุดนี้ กระทำการดังต่อไปนี้

ฉีกป้ายดังกล่าวขาดวิ่นเละเทะ โดยเฉพาะบริเวณที่มีรูปของมาร์ก ป้ายที่ติดบนสะพานลอย จะถูกฉีกเป็นริ้ว ๆ ทิ้งให้ห้อยต่องแต่ง กวนตาผู้ขับขี่รถยนต์บนถนน (ซึ่งหากเป็นเอกชนแล้ว ผู้รับเหมาติดตั้ง มีหน้าที่สำรวจและแก้ไข แต่สำหรับงานชุดนี้ เชื่อว่า ผู้ทำได้รับทรัพย์ค่าทำเสร็จ ก็จะปล่อยเลยตามเลยแน่นอน เนื่องจากโดนหัวคิวไปเยอะ ไม่คุ้มกับการที่ต้องไปตามดูแลป้ายทีหลังเหมือนเอกชน)

เขียนคำประเภท ก่อหนี้ ขี้ข้าอำมาตย์ หมีหน้าฮ้าก ส้นตีน ควาย สมุนตุ๊ด ฯลฯ ลงบนป้ายเหล่านั้น พ่นสีสเปรย์คำว่า Hee (ภาษาไทย) หรือพ่นรูปเท้าบนหน้าของมาร์ก ซึ่งแปลได้ว่า หน้าอี๋ และ หน้าส้นตีน

ติดกระดาษถ่ายเอกสารเป็นรูปป๋าพร้อมข้อความ ป๋าขายตูด
รูปมาร์กพร้อมข้อความ ไอ้หน้าอี๋จอมกู้
รูปกล้าณรงค์พร้อมข้อความ ไอ้เหม่งหื่น
รูปจารุวรรณพร้อมข้อความ อีคางคก ฯลฯ ลงบนป้ายสิ่งเหล่านี้

เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจริง และเท่าที่ดูมาจากหลายกลุ่มหลายคน เพราะมีวิธีกระทำการต่อต้านที่แตกต่างกันไป ไม่ใช่รูปแบบเดียวกัน เป็นปฏิกิริยาของประชาชนที่ไม่ได้จัดตั้งมาอย่างแน่นอน

สรุปก็คือ แคมเปญจน์นี้ได้ผลในการสร้างความเคียดแค้นชิงชังในหมู่กลุ่มเป้าหมายชาว กทม ที่มาร์กอยากปลุกระดมได้อย่างดี แต่ไม่ได้ผลแก้ภาพพจน์อะไรของมาร์กเลยแม้แต่น้อย