โดย blablabla
นับว่ายัง โชคดี มีชีวิต
ตะโกนฟ้อง ตามสิทธิ์ พึงคิดได้
“ผมถูกยัด ข้อหา” ก็ว่าไป
น้ำตาไหล กู่ก้อง ร้องตะโกน....
ความชั่วช้า สามานย์ ประจานไว้
ปากจัญไร หลายหลาก มีมากล้น
ทั้งคนสั่ง คนทำ ระยำตน
เลวมากจน ไม่กล้า สาธยาย....
จึงเห็นความ แตกต่าง ระหว่างทุกข์
สิ่งผิดถูก ตามย่ำยี ไม่หนีหาย
แต่อีกฝั่ง ทุกข์ทน จนต้องตาย
ถูกใส่ร้าย ยัดข้อหา มานานวัน....
อยากตะโกน ออกไป ให้รู้บ้าง
ว่าเส้นทาง ชีวิต ลิขิตนั้น
ต่างอยากได้ ความจริง สิ่งเหมือนกัน
มิใช่กั้น ไพร่ฟ้า ประชาชน....
เมื่อเวรกรรม ตามไล่ ไม่หยุดหย่อน
ได้ยอกย้อน กลับไป ให้สับสน
จึงร้อนรุ่ม กลุ้มใจ ในบันดล
สนองคน อัปรีย์ ให้มีภัย....
๓ บลา / ๑๕ ม.ค.๕๔
| | |
| |  บันทึกการเข้า |
คนดีที่เห็นแก่ตัว คือคนชั่วของแผ่นดิน
