อ่างขาง : เจ๊งเป็นเจ๊ง มาร่วมกันพังประเทศนี้กันดีกว่า ไม่ใช่ของเราคนเดียว

ที่มา thaifreenews

โดย namome

สนับสนุนกันเหลือเกินกับไอ้คำพูดสวะๆแบบนี้
“เจ๊งเป็นเจ๊ง ตายเป็นตาย” เมื่อครั้งที่เจ๊กลิ้มนำขบวนขนคนจากภาคใต้ จากภาคตะวันออกมาทำการขับไล่รัฐบาลที่มีท่านนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร และพรรคพวกบริหารประเทศไทยอยู่
สามรัฐบาลโดนเล่นงานอย่างต่อเนื่อง จนกระทั้งพ้นไปจากผู้บริหารประเทศทั้งหมด
มีทั้งผู้ที่มีฐานันดรสูงส่ง มีทั้งคนที่เป็นนายกฯคนปัจจุบัน มีทั้งทหารใหญ่น้อย มีทั้งนักธุรกิจผูกขาดประเทศจนร่ำรวยแล้ว มีทั้งนายทุนนายธนาคาร ทุกกลุ่มร่วมกันสนับสนุนคำพูดของไอ้เจ๊กลิ้มทั้งนั้น ช่วยกันขนคนกันเอามาให้ ช่วยกันขนเงินร่วมกันลงขันให้ เอากันจนประเทศพินาศไปกับตาจริงๆ

มันทำเหมือนอย่างที่ปากมันว่าทุกอย่าง ประเทศฉิบหายวายวอด ณ ทันทีกว่าสองแสนล้านบาทเมื่อปิดสนามบิน ผลต่อเนื่องอีกนับไม่ถ้วน
การท่องเที่ยว เศรษฐกิจย่อยยับภายในปีนั้นกว่าล้านล้านบาท ความเชื่อถือเชื่อมั่นของสถาบันหลักป่นปี้ ตุลาการถูกประณามอย่างสาดเสียเทเสีย ชนิดที่ไม่เคยมีมาก่อน ความเสื่อมทรามของคนในชาติตกต่ำอย่างน่าใจหาย จนกระทั่งถึง ณ.ปัจจุบันนี้ ทั้งหมดก็ยังไม่ดีขึ้น

อีกแล้วครับอีกแล้ว!! ไอ้ม็อบสัปปะลังเค พวก นั้นมันมาอีกแล้ว มันกางเต้นปิดถนนกันอีกแล้ว ทั้งๆที่ขนคนมาได้แค่หยิบมือเดียว มันกำลังจะสร้างความฉิบหาย อย่างต่อเนื่องกับประเทศนี้อีก ไม่ยอมเลิกรา
มันออกมาใหม่มาไล่รัฐบาล ที่พวกมันปั้นมากับมือด้วยตัวของพวกมันเอง
ทั้งนี้ทั้งนั้นไม่ใช่อะไร เหตุจากผลประโยชน์ขัดแย้งกัน แบ่งส่วนกันไม่ลงตัว แค่นั้น
มันยอมกันไม่ได้ มันจึงได้ออกมาวัดกำลังกัน ใครกันแน่ที่เก่งกว่า?

ใครผิดใครถูกผมเบื่อที่จะวิเคราะห์ เบื่อที่จะไปเห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยกับใครทั้งนั้น เพราะเบื้องหลังการถ่ายทำ พวกมันก็ร่วมกันทำประเทศให้ฉิบหายวายวอดด้วยน้ำมือของพวกมันกันเองกันทั้งนั้น
มาวันนี้ใครมีเหตุผลถูกต้องจึงไม่ใส่ใจใฝ่รู้กันมากนัก

มาดูประเด็นนี้กันดีกว่า
แดงกับเหลืองร่วมมือกันเล่นงานรัฐบาล ขับไล่รัฐบาล มันมีข้อดีข้อเสียอย่างไร มีใครเห็นด้วยและไม่เห็นด้วยอย่างไร

ทั่งที่ก่อนนี้หน้านี้คล้ายกับว่าคนสองกลุ่มนี้เหมือนน้ำกับน้ำมันมิอาจรวมกันได้ เป็นศัตรูที่ถาวรกันไปเลย
ฝ่ายเหลืองโดยมีเจ๊กลิ้มเป็นผู้นำ มีคนระดับศักดินาชักใยอยู่เบื้องหลัง มีกระบือโง่ๆแบบซื้อกันมาได้ร่วมกันเขย่าบัลลังก์
ส่วนอีกฝ่ายหนึ่ง เสื้อแดง โดยมีกุนซือใหญ่ ที่ชื่อพ.ต.ท.ดร.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นผู้ให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง มีประชาชนชั้นกลาง ชั้นล่างเป็นหัวหอกในการสร้างม็อบ ร่วมด้วยช่วยกันต่อต้านไอ้พวกเสื้อเหลืองและพวกเอารัดเอาเปรียบสังคมคนชั้น ล่าง ที่กำลังจะทำให้ประเทศฉิบหายอยู่ในขณะนั้น
ทั้งสองสีเคยเกิดการประทะกันเองหลายครั้ง มีคนเจ็บคนตายหลายคน แต่ทุกครั้งที่เกิดเรื่องเสื้อแดงเป็นผู้ถูกระทำทั้งนั้น และ เสื้อเหลืองเป็นผู้กระทำ เมื่อได้กระทำแล้วก็เย้ยหยันถากถาง

เมื่อเป็นเช่นนั้น มันจึงมิอาจคุยกันได้
ทั้งสองม็อบถูกปฏิบัติต่อกลุ่มคนที่คล้ายว่าเป็นกลางไม่เท่าเทียมกัน กลุ่มหนึ่งสบายทุกอย่างมีเงินมีทองใช้อย่างสุขสบาย ทั้งที่ทำผิดเหมือนกันแบบเดียวกัน
แต่ อีกกลุ่มหนึ่งต้องรับกรรมอย่างแสนสาหัส ต้องโทษต้องคดี ถูกสังหาร ถูกตามล่าตามล้าง ถูกเก็บถูกหมายเอาชีวิต ถูกบิดเบือนความเป็นธรรม
สิ่งนี้จึงช่วยกันส่งเสริมความแค้นที่มิอาจร่วมกันได้ มีแต่ความแค้นฝังใจอาฆาตมาตุร้ายกันและกันเอง “วันหนึ่งวันใดกูจะเอามรึงคืนแน่” ถ้าวันนั้นมาถึง

มีคนเคยกล่าวไว้ว่า“ศัตรูของศัตรู คือ มิตร”
ศัตรูของคนเสื้อแดง
มีมากมายเหลือเกิน แต่หนึ่งในมากมายก็คือ รัฐบาลที่ไอ้พวกม็อบเหลืองปั้นมากับมือ
ศัตรูของคนเสื้อเหลืองอดีตก็มีแต่เสื้อแดง แต่เมื่อผลประโยชน์ไม่ลงตัว มันจึงมีศัตรูใหม่คือรัฐบาลชุดนี้อีกเช่นกัน
สองกลุ่มมีศัตรูคนเดียวกันร่วม ศัตรูร่วมก็คือ “รัฐบาล”
สรุป..รัฐบาลชุดนี้ เหลืองก็ไล่ แดงก็จะเอาคืน

ในขณะที่ฝ่ายเสื้อเหลืองกำลังจะจัดทัพเคลื่อนขบวนออกมาสู้
จากปากผู้นำของมันเอง “ไอ้เฒ่าหัวหงอกสมศักดิ์ โกสัยสุข” แดงกับเหลืองอาจรวมกันได้แต่ไม่ได้ร่วมกัน ซึ่งแปลความได้ว่า ต่างคนต่างตี ต่างคนต่างสังการเองเป็นเอกภาพ ทั้งหมดมีจุดหมายอันเดียวกันคือ เล่นงานรัฐบาลให้อออกไปซะที
เสื้อแดงเอง..มีบางคนบางกลุ่มคิดเช่นนี้จริงๆเห็นด้วยกับไอ้เฒ่าหัวหงอก แล้วก็ได้เข้าไปร่วมกับม็อบเสื้อเหลืองกันแล้ว หวังเอาคืนเมื่อได้เวลา

หลายท่านไม่เห็นด้วย หลายท่านกังขา หลายท่านออกอาการ หลายท่านมีปฏิกิริยา และหลายท่านไม่พอใจ
คำพูดต่างๆแม้แต่ในเว็บไซด์ก็ตำหนิการกระทำในครั้งนี้ บางท่านด่ากราดกันไปเลย ตัดออกจากการเป็นคนเสื้อแดงกันไปเลย ขาดจากกัน “กูไม่เอามรึง”

คนเสื้อแดงบางคนบางกลุ่มได้แสดงความคิดเห็นออกมาบ้างและได้ตั้งคำถามนี้ขึ้นมา
เคยได้ยินคำๆนี้ไหม “ยืมดาบศัตรูฆ่าศัตรู”
ความหมายของมันก็คือ “เราไม่ต้องทำเอง เราให้พันธมิตรออกหน้า เมื่อเห็นว่ารัฐบาลเพลี่ยงพล้ำเราจึงเข้าสวมรอย” ตอนนี้เราจึงต้องเชียร์และเข้าข้างมันเข้าไป ยุแหย่มันให้รบกับรัฐบาลให้ได้ ถือว่าเป็นโอกาสดีแล้วที่จะต้องตัดสินใจทำแบบนี้ เมื่อรัฐบาลออกไปแล้ว จึงค่อยวางแผนกันอีกที เราจะจัดการไอ้เจ๊กลิ้มกันต่อไปยังไงดี

ทั้งสองประเด็นมองเหมือนดีมองเหมือนเข้าท่า แต่ไม่ใช่อย่างที่คิด
เพราะ..ศัตรูของเสื้อแดงจริงๆมันไม่ใช่แค่รัฐบาลแต่มันมีกองกำลังติดอาวุธตอแหลอยู่อีกด้วย และยังมีอีกหนึ่งเสาหลักที่เอียงอยู่ เป็นศัตรูตัวฉกาจใหญ่
ดังนั้นถ้าแผนการนั้นบังเอิญสัมฤทธิ์ ผลรัฐบาลลาออกขึ้นมา คนเสื้อแดงก็ยังไม่ชนะอยู่ดี
ที่หนักหนาสาหัสก็คือกองกำลังติดอาวุธตอแหล ที่จะยังคงไล่ล่าคนเสื้อแดงต่ออีกไม่เลิก เพราะมันต้องปราบปรามให้เรียบตามคำสั่งตรงจาก ฟากฟ้า
คนเสื้อแดง อาจจะต้องโดนสองเด้ง ไล่รัฐบาลไปแล้วเหนื่อยแทบตายกลับต้องแพ้ ดันตีงูให้ทหารตอแหล คาบไปกินซะอีก

เมื่อเป็นเช่นนั้น
คำถาม..เราจะทำอย่างไรดี คนเสื้อแดงถึงจะฉวยโอกาสงามๆอันนี้ให้เกิดประโยชน์กับคนเสื้อแดงได้ ทำยังไงเราจะไม่เสียโอกาสอันนี้

ผมมีคำตอบครับ...
1.ไม่มีการต่อรองไดๆทั้งสิ้น ใครคิดอย่างไรให้ทำเช่นนั้น เช่นคนเสื้อแดงบางส่วนบางคณะ เห็นว่าตนเองทำถูกจะไปร่วมกับคนเสื้อเหลืองให้ไปร่วมได้เลยไม่ว่ากัน ตัวใครตัวมัน แต่อย่าเอาสัญลักษณ์คนเสื้อแดงไปใช้ เป็นเรื่องของตัวบุคคลกันไป แล้วร่วมกันขับไล่รัฐบาลทรราชชุดนี้ให้สำเร็จให้ได้

2.กลุ่มเสื้อแดงที่ยึดมั่นแนวทางของตนเองที่จะเอาคืนกับทหารตอแหล ก็ให้ทำเช่นที่คิดให้ได้ เตรียม การให้พร้อม เมื่อถึงเวลารัฐบาลลาออกจริงๆก็แสดงบทบาทของตนเองได้เลย อย่างที่คิดเอาไว้ จะไล่บี้ใครไล่ตะครุบใครก็เชิญตามอัธยาศัย แบ่งๆต้นมะขามที่ท้องสนามหลวงกันไป ของใครของมัน

3.กลุ่มคนเสื้อแดงที่รักสันติอหิงสา ก็แสดงบทบาทของตนเอง เมื่อทหารมีทีท่าจะเข้าทำการยึดอำนาจ ออกมากันให้พร้องเพรียง ปิดกันมันให้ทั่วรายงานข่าวที่สง่างามออกไปทั้งโลก เปิดเวทีไฮปาร์ค นอนขวางถนนให้รถถังทับบ้าง เขียนป้ายโจมตีบ้าง ปิดล้อมหน่วยงานของทหารให้ทั่วบ้าง หรือแม้กระทั่ง ปิดเส้นทางเข้าออกให้หมด ไม่ให้ทหารเข้าไปทำงานได้ หากมีการยึดอำนาจ

4. อะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิด ให้ประเทศมันมั่วกันไปให้หมด สาธารณูประโภคทุกชนิด น้ำประปา ไฟฟ้า การคมนาคม ทั้งประเทศ ทำให้เป็นอัมพาตให้ได้ ใครใคร่จะทำอะไรให้ทำ สถานที่ใครสถานที่มัน ต่างคนต่างรับผิดชอบตัวเองให้ได้ ไม่มีใครเป็นผู้นำ เฉกเช่นการต่อสู้ของพี่น้องสามจังหวัดภาคใต้ที่เครือข่ายโยงใยอิสระจนเจ้า หน้าที่รัฐไม่สามารถสืบหาต้นตอที่แท้จริงได้ ใครคือไอ้โม่ง ใครคือผู้เอาเงินยื่นให้
ทำให้เศรษฐกิจ มันล่มสลายไปภายในวันเดียว

คำถาม... ทำแบบนั้นมันไม่เข้าทางทหารอีกเหรอ อาวุธมันเยอะกว่า มันฆ่าทิ้งสิ้นแน่
คำตอบ... เราไม่เดินให้มันยิงอีกแล้ว เราไม่รวมกลุ่มให้มันบล็อกเส้นทางอีกแล้ว กระจายกันออกไปให้มันตามไม่ถูก อย่ารวมตัวกันเกิน5คนเป็นอันขาด
ใครถูกจับก็ให้รับผิดชอบตัวเองไปก่อน ขณะทำงานมีแต่หน้าที่ ภารกิจที่ต้องทำให้แล้วเสร็จเท่านั้น ต่อเมื่อสำเร็จแล้วค่อยมาช่วยเหลือกันที่หลัง
ดังนั้นจุดมุ่งหมายของทุกคนที่ต้องรู้ที่ต้องทราบ คือ ต้องสำเร็จเท่านั้นอย่างเดียว ไม่มีสงครามครั้งต่อไปอีกแล้ว และไม่มีคำว่าแพ้ มีแค่เรา “ตายมากหรือตายน้อยเท่านั้น”
อย่าถอดใจถ้าจะเป็นคนเสื้อแดง ถ้าไม่สู้ก็ขอให้นอนอยู่กับบ้านไปเลย “ตายเป็นตายไม่ตายวันนี้วันหน้ามันก็ต้องตายไม่มีใครอยู่ค้ำฟ้าได้”

คำถามสำคัญ...ประเทศไม่พินาศไปเหรอ ถ้าทำแบบนี้แล้วลูกหลานเราจะอยู่กันอย่างไรต่อไป
คำตอบ.. “เจ้งเป็นเจ้ง” ประเทศนี้ไม่ใช่ของเราคนเดียวจริงไหม มาลงนรกด้วยกันไอ้กลุ่มฆาตกรทั้งหลายเอ๋ย

อะไรจะเกิดก็ช่างมัน
ตายแล้วเกิดใหม่เพื่อให้เป็นไทอย่างแท้จริงก็จะยอม
ประเทศจะฉิบหายวันนี้แล้วให้เจริญรุ่งเรืองในภายภาคหน้าก็จักยอมแลกมา