ว่าที่จริงแล้วปัญหาสนามบินที่กำลังถกเถียงกันว่าควรจะเป็นแบบสนามบินเดียว หรือสนามบินคู่ ซึ่งแบบอย่างของสนามบินทั่วโลกก็มีให้เห็นทั้ง 2รูปแบบ แต่เหตุผลหลักน่าจะอยู่ที่ว่าที่ไหนควรไม่ควร เหมาะไม่เหมาะ พื้นที่ของแต่ละเมือง แต่ละประเทศและผลประโยชน์ทางธุรกิจ
ตรงนี้น่าจะเป็นเหตุผลหลักซึ่งของไทยนั้น หากจะว่ากันถึง สนามบินดอนเมือง หรือสุวรรณภูมิจะด้วยปัจจัย หรือเงื่อนไขอะไร ก็ตามย่อมเกี่ยวพันกับการบินไทย ซึ่งเป็นสายการบินแห่งชาติและเป็นตัวหลักที่จะใช้สนามบินทั้ง 2 แห่ง
การจะมีสนามบินเดียว หรือ 2 ก็ตามล้วนขึ้นอยู่กับการบินไทยเป็นด้านหลัก ก่อนหน้าที่เริ่มเปิดใช้สนามบินสุวรรณภูมินั้น การบินไทยปฏิเสธหัวเด็ดตีนขาดว่า จะใช้สุวรรณภูมิแห่งเดียวเรียกว่าไปสุวรรณภูมิแล้วจะไม่ควรคืนกลับมาอีก
เหตุผลก็คือ หากใช้ 2 สนามบินต้องมีค่าใช้จ่ายมาก เพราะต้องบริหารทั้ง 2 แห่ง ผู้โดยสารจะไม่สะดวก โดยเฉพาะชาวต่างประเทศที่ต้องต่อเครื่องบิน ต้องการให้สุวรรณภูมิเป็นหนึ่งเดียว การใช้เส้นทางก็สะดวก
รัฐบาลสมัยนั้นขานรับทันที แม้แรกๆจะยังลังเล แต่ที่สุดก็เป็นสนามบินเดียว และมีแนวที่จะใช้ดอนเมืองเป็นศูนย์ซ่อมเครื่องบินระดับภูมิภาค
แต่ดอนเมืองก็ยังถูกปล่อยทิ้งร้าง เพราะไม่มีการตัดสินใจชัดเจนว่า เมื่อไม่ใช้แล้วจะทำอะไรต่อไป เนื่องจากดอนเมืองที่พร้อมทุกอย่างและมีมูลค่ามากกว่าที่จะปล่อยทิ้งไว้
จนกระทั่งเปลี่ยนรัฐบาลก็มีการเปลี่ยนแปลงอีกด้วย การให้เปิดใช้สนามบินดอนเมืองคู่ขนานกันไป แต่จะเป็นบินภายในประเทศมีนกแอร์ การบินไทย วันทูโก
พอเปลี่ยนรัฐบาลใหม่ก็คิดจะเปลี่ยนกันอีกแล้ว คือไม่เอาดอนเมืองไม่ใช่แค่การบินไทยเท่านั้น ต่อไปนกแอร์ วันทูโก ก็ต้องไปด้วยเพื่อให้สุวรรณภูมิเป็น “ฮับ” จริงๆ
เหตุผลก็ไม่ต่างกันการบินไทยขาดทุน เมืองไทยไม่ควรมีสนามบินคู่ นั่นคือเหตุผลของฝ่ายสนับสนุน แต่อีกฝ่ายคิดต่างบอกว่าเหตุผลของการบินไทยไม่เข้าท่า มันอยู่ที่การบริหารจัดการมากกว่า และเห็นว่ามันเป็นเรื่องการเมืองและผลประโยชน์มากกว่า
เพราะหากไปหมดอย่างแรกก็ต้องว่ากันถึงผลประโยชน์ที่จะตามมาคือร้านค้าแฮปปี้ขึ้น ข้อสำคัญเจ้าของร้านซี้ปึ้กกับนักการเมืองฝ่ายที่ผลักดันเสียด้วย ต้องการสร้างอาคารสนามบินเพิ่มเติม ต้องขยายรันเวย์ที่ 3 เพื่อรองรับผู้โดยสารและเครื่องบินที่จะมากขึ้น
จะเขมือบกันอีกแล้วหรือ?
แต่ได้พูดให้ชัดว่าแล้วจะใช้ดอนเมืองทำอะไร ไม่ใช่แค่บอกว่าเอาไว้ให้เครื่องส่วนตัวจอด เหมาลำจอด ซึ่งศักยภาพดอนเมืองนั้นมันควรจะได้ประโยชน์มหาศาลมากกว่านี้
นายกฯเคยเรียกประชุมผู้เกี่ยวข้อง แต่ยังไม่ตัดสินใจว่าจะเอายังไงแน่ แม้รัฐมนตรีและการบินไทยยืนยันหนักแน่นว่า 29 มี.ค. ดีเดย์ ไม่มีเปลี่ยนแปลง และดูเหมือนท่าทีของนายกฯจะไม่เห็นด้วยที่จะให้ย้ายไปสุวรรณภูมิทั้งหมดแต่ต้องการให้ตัดสินใจกันเอง
เรื่องสนามบินนั้นยังไงเสียก็ต้องเป็นนโยบายระดับชาติของรัฐบาลที่จะตัดสินใจอย่างใดอย่างหนึ่ง เพราะเป็นเรื่องสำคัญทั้งปัจจุบัน และอนาคต จะต้องมีคำตอบต่อเรื่องนี้อย่างชัดเจนว่าจะเอายังไงแน่ หากให้ย้ายไปสุวรรณภูมิทั้งหมด
ก็ต้องมีคำตอบว่า จะใช้ดอนเมืองทำอะไรให้คุ้มค่า และเมื่อย้ายไปแล้วต่อไปในอนาคต หากมีความจำเป็นที่ต้องมีสนามบินเพิ่มจะทำยังไง นี่เป็นเรื่องของวิสัยทัศน์ที่ต้องมองไปถึงอนาคต
จริงๆแล้ววันนี้เรื่องหลักก็คือ การบินไทยที่ประสบภาวะขาดทุน และวุ่นวายไม่จบสิ้น เพราะการบริหารที่ผิดพลาด บกพร่อง เป็นแหล่ง
ทำมาหากินของข้าราชการ พนักงาน นักการเมืองมายาวนาน ไม่มีความเป็นมืออาชีพ ส่อแสดงถึงความล้มเหลว โดยเฉพาะการที่การเมืองเข้าไปล้วงลูก
ตรงนี้แหละ...จะวัดฝีมือนายกฯว่ามี “กึ๋น” แค่ไหน?.
“สายล่อฟ้า”
