วันที่ 6 เมษาฯ วันสุดท้ายงานหนังสือที่ศูนย์สิริกิติ์ครับ เหลือเวลา 4 วัน สำหรับท่านที่จะตั้งใจจะไป ผมขออนุญาตแนะนำหนังสือกัลยาณมิตรที่รู้จัก...ใกล้ตัว
บรรยากาศบ้านเมืองเครียดอย่างนี้ แฟนๆนักเขียนใหญ่ชื่อ ไมตรี ลิมปิชาติ ไม่ควรพลาด บนถนนหนังสือ สู่เส้นทางศิลปะ ผมอ่านแล้ว รู้จักคุณไมตรีมากขึ้นไปอีก
ผมเคยหารวมเรื่องสั้นชื่อ ทางออกที่ถูกปิด มานาน ก็มาเจอในเล่มนี้ เรื่องของข้าราชการเล็กๆ ขัดสนอับจน ปี 2514 อ่านปีนี้ก็ยังรู้สึกว่าไม่ล้าสมัย
คนชอบเที่ยวเมืองนอก ตะวันดวง (เกือบ) ใหม่ที่ดูไบ–อาบู ดาบี คุณบริสุทธิ์ ประสพทรัพย์ เขียนเหมือนตั้งใจบันทึกเรื่องราวเมื่อคราวที่ไปรอนแรม...อยู่ด้วยกัน
ตอนที่เราไปวนเวียนอยู่รอบตึกเบิร์จ ดูไบ ตอนนั้นยังสร้างไม่เสร็จ ตอนนี้เสร็จแล้ว ทำลายสถิติตึกสูงที่สุดในโลกได้แล้ว ชื่อก็ดันเปลี่ยนเป็นอื่นแล้ว...
ทั้งตึกเบิร์จ ดูไบ ทั้งตึกเรือไบ รวมทั้งตึกรามหรูหราโอ่อ่า เต็มเมือง จะรุ่งเรืองไพบูลย์ สมปรารถนาท่านชีคฯแค่ไหน...หาหนังสืออ่าน น่าจะหาคำตอบได้ในระดับหนึ่ง
เล่มนี้ผมเปิดอ่านผ่านๆ ไม่แน่ใจ มีตอนไหนที่บริสุทธิ์ เขียนถึงคุณทักษิณ บ้างหรือเปล่า?
คอหนังสือธรรมะ...ทันสมัย หัวใจสีขาว คุณดนัย จันทร์เจ้าฉาย เขียนเอง พิมพ์เอง และขายเอง ฝีมือระดับอาจารย์หมอประเวศ วะสี เขียนคำนิยมให้
เปิดอ่านให้ถึงบท รักษาหัวใจให้เป็นกลาง นะครับ ถ้าอ่านแล้วเข้าใจ ความทุกข์ก็จะเบาลง ความเข้มข้นของสีที่กำลังเป็นปัญหาในบ้านเมือง ก็น่าจะจางลง
เมื่อบ่ายวันอาทิตย์ ผมไปศูนย์สิริกิติ์ เป็นกองเชียร์ให้หนังสือภูผามหานที ภาค 2 กำลังภายในเล่มใหม่ ของ น.นพรัตน์ เดินเบียดคนดูหนังสือจนมึน หาทางกลับบ้านแทบไม่ถูก
หันซ้ายขวาใกล้เจอทางออก เสียงเรียกจากรุ่งมณี เมฆโสภณ (เจ้าของหนังสือขายดี คนสองแผ่นดิน ถกแขมร์ แลเขมร) ดังลั่น เธอกำลังสนุกกับการเซ็นชื่อหนังสือเล่มใหม่ ประชาธิปไตยเปื้อนเลือด
เบื้องลึก เบื้องหลัง พฤษภา 35 รุ่งมณี บันทึกเรื่องราวยืดยาว เหตุเกิดเมื่อมีชุมนุมประท้วง นายกฯที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง นองเลือดแล้ว ก็จบลงด้วยการได้นายกฯที่ไม่ได้มาจากการเลือกตั้ง
วันวานในบ้านเมืองผ่านเลย ผ่านม็อบสีเหลืองมาถึงม็อบสีแดง วันนี้ รุ่งมณี ให้คำนิยามว่า
เหมือนมาไกล แต่ไปไม่ถึงไหน
มาถึงเล่มสุดท้าย คารมคมคิด ของ ประสิทธิ์ ฉกาจธรรม คนที่ น.นพรัตน์ ใช้คำชมว่า เสือซุ่มมังกรซ่อน ผมตั้งใจจะยืมเรื่อง ตกปลาหาคนดี ใช้ในวันนี้
ก่อนไปรับตำแหน่งผู้ว่าฯเมืองส้านฝู่ ฝูจื่อเจี้ยน (ศิษย์ขงจื๊อ)
ไปขอคำแนะนำหลักการบริหารจากหยางโจ้ว แต่กลับได้ฟังเคล็ดลับการตกปลา
"เวลาข้าโยนเบ็ดเกี่ยวเหยื่อลงน้ำ ฝูงปลามากมายที่แย่งกันว่ายมากินเหยื่อคือปลา หยางเฉียว ปลาตัวเล็กรสชาติไม่เอาไหน ส่วนปลา "ฝาง" เนื้อมากรสดีไม่ผลีผลาม มันจะผลุบโผล่จดจ้อง ก่อนกินเหยื่อ"
เมื่อฝูจื่อเจี้ยนเดินทางไปรับตำแหน่ง มีข้าราชการมากมายนั่งรถม้ามาดักรอตลอดทาง เขาไม่สนใจ เมื่อไปถึงเมือง เขาเลือกคนส่วนใหญ่ที่ไม่ได้ไปรอรับ...เข้าทำงานสำคัญ
ฝูจื่อเจี้ยนเป็นนักบริหารโดดเด่นในประวัติศาสตร์ เพราะใช้เคล็ดลับในการตกปลาหาคนดี
ผู้นำหลายท่านพลาดแล้วและ (อาจ) จะพลาดอีก ก็เพราะชอบเลือกใช้ปลาไม่เอาไหน ปลาจำพวกชอบนัวเนียใกล้ตัวผู้ใหญ่นี่แหละ.
กิเลน ประลองเชิง
